Zatrucie związkiem rtęci -> Autyzm?

Zatrucie związkiem rtęci ze składnika szczepionek Tiomersalu

>> Podstrona RTĘĆ a AUTYZM? zawiera podstawowe informacje na temat hipotezy związku między związkiem rtęci ze składnika tiomersalu i zaburzeniami neurologicznymi. Oprócz badań epidemiologicznych (patrz po prawej „Rtęć: Lista badań„) najczęstszym argumentem na rzekome neurologiczne bezpieczeństwo rtęci z tiomersalu jest seria klinicznych badań naukowca E. Pichichero – przedstawiona na podstronie #7-Pichichero(USA). Wszystkie publikacje tego autora nie udowadniają w żaden sposób, że rtęć z tiomersalu nie dociera do mózgu i nie akumuluje się w tkance nerwowej powodując neurologiczne zaburzenia. W wywiadzie dla medycznego portalu WebMD z 2008 roku E. Pichichero potwierdza, że jego badanie nie udowodniło neutralności neurologicznej związku rtęci z tiomersalu:

„We did not prove there was not deposition of mercury in other parts of the body [inne niż nerki - przyp. red.], but we prove that the half-life of ethyl mercury from thimerosal is low, excretion is high, and the kidneys — an organ very sensitive to the effects of mercury — were not damaged.”

Kliniczna weryfikacja objawów autyzmu i zatrucia związkiem rtęci u dzieci autystycznych pokazuje zupełnie inny obraz powszechna mantra o „bezpieczeństwie” tiomersalu.

Praca przeglądowa pod tytułem „Czynniki neurotoksyczne w środowisku życia dzieci przyczyną zaburzeń rozwojowych w aspekcie autyzmu” opublikowana w Nowa Pediatria 3/2008 zawiera przegląd publikacji na temat neurotoksyczności wielu substancji. Autorzy (z Instytutu Chemii Ogólnej i Ekologicznej, Wydział Chemiczny Politechniki Łódzkiej) przedstawiają podobieństwo anomalii biologicznych i symptomów behawioralnych u wielu dzieci z autyzmem do znanych nauce anomalii i symptomów zatrucia rtęcią:

„Objawami behawioralnymi zatrucia rtęcią są: zmiany nastroju, niepokój, bojaźliwość, drażliwość, napady agresji, histerie, brak aktywności, zachowania obsesyjno-kompulsywne oraz upośledzenie interakcji społecznych. Zaburzenia sensoryczne (wrażliwość na głośne dźwięki, wzmożone lub obniżone odczuwanie bólu) oraz zaburzenia ruchu to również objawy zatrucia rtęcią. Ponadto stwierdza się zaburzenia funkcjonowania neuroprzekaźników: dopaminy, serotoniny, acetylocholiny. Takie same nieprawidłowości spotyka się u dzieci z zespołem autyzmu. Wystawienie organizmu na działanie rtęci powoduje zniszczenia w systemie immunologicznym i zwiększoną podatność organizmu na działanie wirusów. U części chorych dzieci stwierdza się występowanie chronicznych infekcji wirusowych. Związki rtęci mogą także powodować zaburzenia w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego. Wiele dzieci autystycznych ma problemy ze strony układu pokarmowego, w tym trudności w trawieniu niektórych pokarmów.”

Ograniczeniem powyższej listy podobieństw jest fakt, że lista bazuje na porównaniu zatrucia różnymi związkami rtęci (nie tylko związku rtęci z Tiomersalu) i różnych grup wiekowych.

Polskie służby sanitarno-epidemiologiczne wydały opinię w sprawie tiomersalu w polskich szczepionkach, która potwierdza możliwość kumulacji związku rtęci z tiomersalu w tkance nerwowej. Komunikat Głównego Inspektoratu Sanitarnego pod tytułem „Opinia w sprawie stosowania tiomersalu jako środka konserwującego szczepionki” z 2009 roku zawiera krótką charakterystykę tiomersalu:

„Tiomersal jest substancją zawierającą związek rtęci, który może kumulować się w tkance nerwowej, wywołując, po przekroczeniu pewnych stężeń, efekty toksyczne. Dlatego, nie mając możliwości przewidzenia późniejszej akumulacji związków rtęci w organizmie (np. spowodowanej dietą), rozsądne jest unikanie stosowania związków rtęci pod każdą postacią.”

Potwierdzenie informacji o kumulacji pochodzącej z tiomersalu etylortęci w tkance nerwowej możemy znaleźć na przykład w komunikacie z 15.07.2005 komitetu WHO „Global Advisory Commitee on Vaccine Safety”. Komitet WHO wskazuje na publikację „Porównanie poziomu rtęci we krwi i mózgu wu noworodków małp eksponowanych na metylortęć i tiomersal ze szczepionekEnvironmental Health Perspectives 2005. Komitet WHO stwierdza:

„Wyniki potwierdziły opinie, że metylortęć nie nadaje się jako podstawa do analiz ryzyka dla tiomersalu. Koncentracja całkowita w mózgu była 3-krotnie niższa dla grupy eksponowanej na tiomersal w porównaniu do grupy eksponowanej na metylortęć, a średni wskaźnik koncentracji mózg-krew był nieznacznie wyższy dla grupy eksponowanej na tiomersal. Różnice w rozwoju mózgu u ludzi i ssaków naczelnych jak i różnice w farmakokinetyce rtęci i tiomersalu dla różnych gatunków ograniczają ekstrapolacje wyników tego doświadczenia na ludzkie noworodki.”

Inna badanie w ramach pilotażowego doświadczenia skoncentrowało się na małpach rhesus i pełnym amerykańskim kalendarzu szczepień z okresu używania preparatów z tiomersalem. Poddanie tych zwierząt pełnemu kalendarzowi szczepień z użyciem szczepionek z tiomersalem wywołało anomalie w budowie anatomicznej mózgu w porównaniu do grupy kontrolnej, w której użyto soli fizjologicznej lub odstąpiono od injekcji, więcej w publikacji Influence of pediatric vaccines on amygdala growth and opioid ligand binding in rhesus macaque infants: A pilot study, Acta Neurobiol Exp 2010. Doświadczenie przeprowadzone przez naukowców z Thoughtful House Center for Children jest unikatowym doświadczeniem, gdyż do tej pory weryfikacja bezpieczeństwa pełnego kalendarza szczepień wobec grupy kontrolnej nieszczepionej nawet u zwierząt nigdy się nie odbyła.

Ryzyko zaburzeń neurologicznych u wcześniaków i dzieci o niskiej wadze urodzeniowej

Od 2000 roku znane są wyniki badania poziomu rtęci we krwi noworodków urodzonych przed terminem porodu, charakteryzujących się zazwyczaj niższą wagą i większym ryzykiem neurologicznych zaburzeńJatrogenna ekspozycja na rtęć po podaniu szczepienia przeciw wzw-b u wcześniaków”, Gregory V. Stajich, Journal of Pediatrics, 2000. Noworodki zostały poddane ekspozycji na etylen rtęci w ilości 12,5 mcg (dwa razy mniej niż typowa dawka ze szczepionki Euvax B stosowanej w Polsce). Wyniki na 15 wcześniakach i 5 noworodkach urodzonych w terminie pokazują istotny wzrost poziomu rtęci we krwi po szczepieniu jak i wyższy wzrost stężenia rtęci u wcześniaków (przedział 1,3-23,6 μg/L) niż u pozostałych noworodków (przedział 1,4-2,9 μg/L). Z uwagi na wyższe ryzyko zaburzeń neurologicznych u wcześniaków autorzy wyrażają zaniepokojenie zwiększaniem neurologicznego ryzyka poprzez szczepienia z tiomersalem w tej grupie dzieci:

„Preterm infants are at risk for neurologic disorders even without mercury exposure. Because we found a statistically significant rise in total mercury levels in these infants after vaccination, we are concerned about the possibility of compounding the neurologic risk for these infants.”

Mimo powyższych wyników badań i wniosków znanych od 2000 roku praktykę podawania polskim wcześniakom preparatów z tiomersalem popierali polscy eksperci, np. prof. J. Wysocki, nie uwzględniając ryzyka związanego z ekspozycją na rtęć z tiomersalu:

„Wydaje się, że rozstrzygnięcia aktualnego programu szczepień ochronnych, nakazujące rozpoczęcie szczepień przeciwko wzw B w 1. dobie życia niezależnie od masy urodzeniowej ciała są jak najbardziej słuszne, z uwagi na duże ryzyko zakażenia, związane choćby z licznymi procedurami inwazyjnymi wykonywanymi u tych dzieci.”

Mimo braku jakichkolwiek danych o konsekwencjach stosowania szczepionek z tiomersalem u wcześniaków i dzieci z niską wagą urodzeniową komitet WHO  GACVS w 2003 roku podjął decyzje o kontynuacji podawania tiomersalu dzieciom z tej grupy bazując na braku podstaw do jakichkolwiek zmian rekomendacji (!):

„There is insufficient evidence to reach definite conclusions regarding the safety of thiomersal in possible special risk groups, notably malnourished infants and premature or low-birth-weight newborn infants. It is important to determine whether such individuals are at special risk, and WHO should encourage further research on the matter relevant to the developing world. Based on the most recent evidence, GACVS reported to WHO that there is no scientific basis for changing current WHO recommendations for thiomersal-containing vaccines, including administration of a birth dose of hepatitis B vaccine and vaccination of low birth- weight infants where indicated.”

Zaskakująco w 2005 roku prof. E. Bernatowska wnioskowała na jednym z zebrań Polskiego Towarzystwa Wakcynologii o podawanie preparatów bez tiomersalu noworodkom z wagą urodzeniową poniżej 2 kg - jednak te wątpliwości nie zostały poparte żadnymi działaniami.

Badania pokazujące zatrucie metalami ciężkimi (przede wszystkim rtęcią) wśród dzieci autystycznych

Z wielu publikacji wskazujących na zatrucie związkiem rtęci u dzieci autystycznych przedstawiam poniżej tylko dwie wraz z ich wnioskami:

1. Majewska i wsp., „Age-dependent lower or higher levels of hair mercury in autistic children than in healthy controls„, Acta Neurobiol Exp (Wars), 2010:

  • badanie koncentracji rtęci we włosach, przeprowadzone na polskich dzieciach autystycznych (91 przypadków) w porównaniu do grupy kontrolnej zdrowych dzieci (75 dzieci), dzieci autystyczne i zdrowe podlegały takiemu samemu programowi szczepień z preparatami zawierającymi związek rtęci ze składnika Tiomersal,
  • dzieci podzielono na dwie grupy według wieku, I grupa to dzieci w wieku 3-4 lata, II grupa dzieci w wieku 7-9 lat,
  • w I grupie wiekowej 3-4 lata wyniki wykazały niższą koncentrację rtęci u dzieci autystycznych w porównaniu do grupy kontrolnej, co sugeruje problem z eliminacją rtęci z organizmów dzieci autystycznych,
  • w II grupie wiekowej 7-9 lat wyniki wykazały wyższą koncentrację rtęci u dzieci autystycznych w porównaniu do grupy kontrolnej, co mogło w innych badaniach bez podziału na grupy wiekowe doprowadzić do błędnego wniosku o braku różnic w koncentracji rtęci u dzieci autystycznych i zdrowych,
  • autorzy wskazują na związek rtęci ze szczepionek jako najbardziej prawdopodobne źródło ekspozycji i wnioskują, że wykazane różnice w koncentracji  rtęci wynikają z odmiennej skuteczności eliminacji tego związku przez organizmy dzieci.

2. Nataf i wsp., „Porphyrinuria in childhood autistic disorder: Implications for environmental toxicity„, Toxicol Appl Pharmacol, 2006:

  • badanie francuskie z udziałem 269 dzieci z zaburzeniami neurologicznymi w tym 106 przypadków z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, zewnętrzna grupa kontrolna składała się z 107 zdrowych dzieci, przedmiotem badań jest hipoteza o środowiskowym podłożu niektórych przypadków autyzmu zwłaszcza wpływ metali ciężkich takich jak rtęć,
  • zmierzono poziom porfiryn moczowych, a w szczególności typ coproporfiryn i precoproporfiryn – biologiczne markery zatrucia melatami ciężkimi, zwłaszcza rtęcią
  • laboratoryjne wyniki pokazały najwyższy poziom coproporfiryn u dzieci z autyzmem, dzieci z autyzmem i padaczką, poziom coproporfiryn u dzieci z syndromem Aspergera okazał się porównywalny z zewnętrzną grupą kontrolną,
  • przypadki dzieci z padaczką, upośledzeniem umysłowym czy syndromem Retta również wykazały podwyższony poziom coproporfiryny.

Inne publikacje potwierdzające zatrucie metalami ciężkimi u dzieci autystycznych, m.in.:

Obecny stan wiedzy popiera istnienie związku między zatruciem metalami ciężkimi (szczególnie związkiem rtęci) i zaburzeniami neurologicznymi

Według autorów publikacji „Sorting out the spinning of autism: heavy metals and the question of incidence„, Acta Neurobiol Exp (Wars) 2010, kwestia wpływu metali ciężkich na zaburzenia ze spektrum autyzmu jest nadal otwarta. Na podstawie weryfikacji 42 prac naukowych autorzy dochodzą do wniosku, że ilość dowodów na poparcie istnienia związku przeważa nad ilością dowodów zaprzeczających związkowi. Autorzy spekulują, że elementem pośrednim jest genetyczna predyspozycja i indywidualna zdolność eliminacji metali ciężkich:

„The question about toxic exposure and autism is open, with the weight of evidence favoring a connection that is not well understood. Although it is not possible to say with certainty, it seems likely that the connection would be mediated by genetic susceptibility and ability to detoxify.”

Wnioski autorów innej publikacji „Integrating Experimental (In Vitro and In Vivo) Neurotoxicity Studies of Low-dose Thimerosal Relevant to Vaccines„, Neurochemical Research, 2011 – na podstawie przeglądu literatury o oddziaływaniu Tiomersaluna komórki ludzkie i zwierzęce – potwierdzają neurotoksyczność tiomersalu w dawkach odpowiadająych ekspozycji ze szczepionek:

„(a) activity of low doses of Thimerosal against isolated human and animal brain cells was found in all studies and is consistent with Hg neurotoxicity;

(b) the neurotoxic effect of ethylmercury has not been studied with co-occurring adjuvant-Al in TCVs;

(c) animal studies have shown that exposure to Thimerosal-Hg can lead to accumulation of inorganic Hg in brain, and that

(d) doses relevant to TCV exposure possess the potential to affect human neuro-development. Thimerosal at concentrations relevant for infants’ exposure (in vaccines) is toxic to cultured human-brain cells and to laboratory animals.”

Dodatkowe informacje o metylo- i etylortęci:

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: