Mrożek-Budzyn (Polska 2009)

„Brak związku między szczepieniami skojarzoną szczepionką przeciw odrze śwince i różyczce (MMR) a występowaniem autyzmu u dzieci – wyniki badania kliniczno-kontrolnego”, Dorota Mrożek-Budzyn, Agnieszka Kiełtyka, Renata Majewska, Przegląd Epidemiologiczny 2009

Dokument źródłowy

Brak związku między szczepieniami skojarzoną szczepionką przeciw odrze śwince i różyczce (MMR) a występowaniem autyzmu u dzieci – wyniki badania kliniczno-kontrolnego

[Aktualizacja 04 2012: powyższa publikacja została odrzucona przez Institute of Medicine i utworzony przez tą instytucję Raport Institute of Medicine (IOM) z 2011 roku pt. „Adverse Effects of Vaccines: Evidence and Causality”, który zawierał m.in. przegląd literatury nt. związku między autyzmem i szczepionką MMR]

Intencja badania

Autorki postawiły następującą hipotezę:

„(…) że wcześniejsze szczepienie przeciw odrze, niezależnie czy wykonane MMR czy szczepionką monowalentną, jako wykonane w okresie istotnym dla rozwoju autyzmu, może mieć związek ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tej choroby.”

Podstawowe informacje

  • Badane kliniczno-kontrolne z udziałem dzieci z województwa małopolskiego, w tym 96 dzieci z autyzmem. Z opisu badania wynika, że dzieci urodziły się na przestrzeni lat 1993 – 2004. Badanie dotyczyło jedynie autyzmu dziecięcego lub autyzmu atypowego:

„Grupę przypadków stanowiły dzieci do 14 roku życia z postawionym przez lekarza specjalistę rozpoznaniem autyzmu dziecięcego lub autyzmu atypowego. Klasyfikacja według ICD10 odpowiednio F84.0 i F84.1.”

  • W badaniu nie wzięto pod uwagę następujących zaburzeń autystycznych według klasyfikacji ICD10: F84 – całościowe zaburzenia rozwojowe, F84.3 – dziecięce zaburzenia dezintegracyjne, F84.5 – zespół Aspergera, F84.8 – inne całościowe zaburzenia rozwojowe,F 84.9 – całościowe zaburzenie rozwoju (nie określone) mimo, że we wcześniejszej publikacji Mrożek-Budzyn (Polska 2008) wiele z tych danych zostało zebranych:

„Ograniczeniem naszych badań jest włączenie do grupy przypadków jedynie dzieci z autyzmem, z pominięciem pozostałych zaburzeń autystycznych.”

  • Grupa kontrolna to 202 zdrowych dzieci:

„Grupa kontrolna została dobrana tak, aby każdemu dziecku z grupy przypadków odpowiadało dwoje dzieci tej samej płci, w tym samym wieku (dzieci urodzone w tym samym roku kalendarzowym) i objętych podstawową opieką zdrowotną (poz) w tej samej poradni co dziecko z autyzmem.”

  • Oszacowanie ryzyka wystąpienia autyzmu dla różnych przedziałów wiekowych (do 18, 24, 36 miesięcy) zawierało obliczenia następującego ryzyka:
  • związanego z dowolną szczepionką przeciw odrze (monowalentą i wielowalentną MMR) w stosunku do dzieci niezaszczepionych,
  • ryzyko w stosunku do dzieci niezaszczepionych oddzielnie dla szczepionki monowalentnej przeciw odrze i MMR oraz,
  • ryzyko związane ze stosowaniem szczepionki MMR w stosunku do szczepionki monowalentnej.
  • Grupa dzieci nieszczepionych okazała się według tabeli nr 3 grupą dzieci zaszczepionych później lub zwolnionych ze szczepienia:

„Wynika to niewątpliwie z faktu niepodejmowania szczepień u dzieci z niepokojącymi objawami zdrowotnymi (…)

„Jednak część dzieci charakteryzowała się pewnymi obciążeniami z okresu okołoporodowego oraz wieku niemowlęcego, które mogły być odpowiedzialne za pojawienie się zaburzeń i opóźnień rozwojowych już w pierwszym roku życia, co mogło być powodem zwolnienia dzieci z grupy przypadków ze szczepienia przeciw odrze.”

Wyniki/wnioski autorów

„Badana grupa obejmowała: 298 dzieci, z których 96 to dzieci z autyzmem. Chłopcy stanowili 78,5% populacji badanej, a jej średni wiek wynosił 7,5 ± 2,7 roku. Grupę przypadków stanowiły w 92% dzieci z autyzmem dziecięcym i w 8% dzieci z autyzmem atypowym. Choroba była najczęściej diagnozowana, gdy dziecko miało 3 lata (36,2%). W wieku 5 lat 90,0% dzieci miało postawioną diagnozę.”

„W grupie przypadków 91,7% (p<0,001) dzieci zostało zaszczepionych przeciw odrze, w grupie kontrolnej odsetek ten wynosił 99,5%. (…) częstość stosowania szczepionki MMR w stosunku do szczepionki monowalentnej przeciw odrze była zdecydowanie wyższa wśród dzieci z grupy kontrolnej.”

  • Wynik w odniesieniu do postawionej hipotezy i wynik statystycznego ryzyka zachorowania na autyzm dziecięcy lub atypowy związane z dowolną szczepionką przeciw odrze (monowalentą i trójwalentną MMR) jak i oddzielnie dla tych szczepionek w stosunku do dzieci niezaszczepionych:

„Niezależnie od wybranego okresu zaszczepienia, grupa dzieci szczepionych miała istotnie niższe ryzyko występowania autyzmu.”

  • Wynik statystycznego ryzyka zachorowania na autyzm dziecięcy lub atypowy związanego ze stosowaniem szczepionki MMR w stosunku do szczepionki monowalentnej:

„(…) dzieci szczepione szczepionką MMR nie wykazywały większego ryzyka zachorowania niż dzieci szczepione szczepionką monowalentną – ryzyko zachorowania było u nich o 50% niższe i różnica ta dla dwóch spośród trzech analizowanych okresów była istotna statystycznie.

„Autyzm występował także rzadziej wśród dzieci szczepionych szczepionką MMR w porównaniu ze szczepionymi szczepionką monowalentną.”

Podsumowanie własne

  • Abstrakt w języku angielskim zawiera stwierdzenie, które kompletnie nie ma pokrycia w publikakcji – „The  study provides strong evidence against association of autism with both MMR and a single measles individual vaccine.” Porównanie dzieci szczepione przeciwko odrze do dzieci szczepionych MMR nie daje żadnych podstaw do takiego stwierdzenia. Dzieci określane jako „nieszczepione” okazały się dziećmi zwolnionymi ze szczepienia MMR/lub odra ze względu na zaburzenia i opóźnienia rozwoju.
  • Tytuł i główna konkluzja badania – „brak związku między MMR a autyzmem” – nie pokrywa się z kształtem badania i postawioną hipotezą – „czy wcześniejsze zaszczepienie szczepionką mono- lub trójwalentną zwiększa ryzyko zachorowania na autyzm dziecięcy lub atypowy”.
  • Prawdopodobnie tytuł i główna konkluzja odnosi się do fragmentu publikacji, w której porównuje się ryzyko zachorowania na autyzm dziecięcy lub atypowy między grupą szczepionych MMR a grupą zwolnioną ze szczepień MMR/odra ze względów zdrowotnych (określani błędnie jako „nieszczepieni”). Jaka jest wartość takiego badania jako dowód na brak związku między MMR a autyzmem? ZERO. Badanie BEZWARTOŚCIOWE.
  • Najprawdopodobniej konkluzje tej i wcześniejszej publikacji Mrożek-Budzyn (Polska 2008) stosowane są w rozmowach z Rodzicami autystycznych dzieci:

Rodzic: Pani doktor, zaraz po szczepieniu mojego dziecka przeciwko odrze-śwince-różyczce (MMR) zaczęła się gorączka, drgawki i biegunka. Potem obserwowaliśmy „zanikanie” dziecka i jego regres rozwojowy. Lekarze pdejrzewali reakcję autoimmunolgiczną, a 2 lata później – po kilku wizytach u specjalistów – dziecko zostało zdiagnozowane jako autystyczne. Czy winna jest szczepionka MMR?

Pani Doktor (określająca siebie jako „pasjonatka szczepień”): To jest wykluczone. Jedno z naszych badań pokazało, że nie było wystarczającego wzrostu liczby diagnoz autyzmu w ostatnich latach w tym województwie.

Rodzic: Nie rozumiem…

Pani Doktor: Ponadto przeprowadziliśmy inne badania i okazało się nawet, że użycie szczepionki monowalentnej przeciwko odrze zwiększało szanse zachorowania na autyzm w porównaniu do użycia szczepionki MMR.

Rodzic: Nadal nie rozumiem… to są badania na innych dzieciach, a o moim przypadku nic więcej pani nie wie…

Pani Doktor: To nic nie szkodzi, że nic więcej nie wiem. Epidemiologia na innych dzieciach jednoznacznie wyklucza związek MMR i autyzmu dla Pani przypadku.

Krytyczne spostrzeżenia

  • Badanie nie objęło wszystkich zaburzeń o cechach autyzmu, ani nawet wszystkich zaburzeń ujętych we wcześniejszym badaniu Mrożek-Budzyn (Polska 2008). Byłoby to ważniejsze badanie niż koncentracja jedynie na dwóch kategoriach ze spektrum autyzmu, zwłaszcza, że poprzednie badanie pokazało wzrost diagnoz zaburzeń w latach zwiększania wyszczepialności MMR.

Istnieje podgrupa dzieci podatnych na zapadnięcie na autyzm regresywny i towarzyszące zapalenie jelit. Pierwsze symptomy mogą się ujawnić kilka tygodni lub miesięcy po szczepieniu przeciwko wirusowi odry, zwłaszcza szczepionką MMR. Szczepienie prowadzi do długofalowej infekcji w kluczowych obszarach, między innymi w jelitach, gdzie tworzy się stan zapalny.

  • Badanie na dzieciach z małopolski nie zostało przeprowadzone w sposób, który pozwoliłby zaprzeczyć powyższej hipotezie Andrew Wakefielda, ponieważ brak jest separacji przypadków autyzmu regresywnego. Ponadto badanie o zbyt małej skali, aby można było potwierdzić lub zaprzeczyć istnieniu podgrupy podatnych dzieci, np. 1 podatne dziecko na 1000 niepodatnych. Badania epidemiologiczne nie nadają się do weryfikacji takich hipotez.
  • W okresie 1999 – 2002 pojedyńcza szczepionka przeciwko śwince zalecana była od 13 miesiąca życia (a pojedyńcza przeciwko odrze w wieku 13-14 miesięcy), co daje duże prawdopodobieństwo, że niektóre dzieci poddane zostały szczepieniom szczepionkami monowalentnymi równocześnie. Takie szczepienie jest porónywalne ze szczepieniem MMR, mimo to informacja o możliwym równoczesnym szczepieniu przeciwko śwince i odrze nie została zebrana dla ujętych w badaniu dzieci.
  • Wyszczepialność dla lat 1994 – 2006 nie jest równa dla MMR i monowalentnej szczepionki przeciw odrze. Szacunkowo 75% populacji dzieci z małopolski szzepionych w latach 1994 – 2006 otrzymało szczepionkę monowalentną, a około 25% szczepionkę MMR. Czy to nie miało wpływu na wynik?
  • Wiele publikacji potwierdza istnienie mechanizmu wywołującego uszkodzenia mózgu przez naturalne infekcje żywymi wirusami odry, świnki czy różyczki. Największy potencjał do wywołania zaburzeń neurologicznych ma jednak wirus odry. Według wytycznych WHO na temat niepożądanych odczynów poszczepiennych wirus odry w szczepionce monowalentnej wymieniany jest obok szczepionki trójwalentnej MMR  jako możliwa przyczyna poszczepiennego uszkodzenie mózgu, którego kryteria rozpoznania to:

wystapienie w ciągu 6 – 12 dni po szczepieniu MMR lub monowalentną szczepionką przeciw odrze dwóch z następujących kryteriów:

  • drgawki,
  • wyraźne zaburzenia stanu świadomości trwające dzień lub dłużej,
  • wyraźna zmiana zachowania dziecka utrzymująca się dzień lub dłużej.

>> Czytaj więcej na podstronie Poszczepienne uszkodzenie mózgu – niespójne definicje i kryteria rozpoznania.

%d blogerów lubi to: